Bevroren dromen

Titel: Bevroren dromen sneeuwkristal

Auteur: Antony Doerr

Aantal pagina’s: 429

Oorspronkelijke titel: About Grace

 

 

 

 

Voordat Anthony Doerr zijn bestseller Als je het licht niet kunt zien schreef, verscheen er in 2004 al eerder een boek van hem: About Grace. Het werd in het Nederlands vertaald onder de titel Verlossing en uitgegeven door De Bezige Bij. Nu is het opnieuw uitgegeven bij The House of Books, onder de huidige titel: Bevroren dromen. Waarom is dit boek voor de tweede keer uitgegeven onder een andere titel? En welke titel past het best bij dit verhaal?

 

Obsessie

Het verhaal gaat over David Winkler, een hydroloog die geobsedeerd is door sneeuwkristallen. Hij woont in het plaatsje Anchorage, in Alaska. Op een dag wordt hij verliefd op Sandy Sheeler, de vrouw waar hij letterlijk van heeft gedroomd. Sandy is getrouwd en hun relatie ontwikkelt zich heel traag. Op een dag gaat ze weg bij haar man Herman en verhuist samen met David naar een plaatsje in Ohio, waar ze in de kelder aan een kunstwerk begint. Ze krijgen een dochtertje, Grace.

 

Dromen

David heeft voorspellende dromen: hij droomde dat hij Sandy ontmoette, maar hij heeft ook een keer een droom gehad over een man, die op straat verongelukte. Op een dag kwam die droom voor zijn ogen uit, een traumatische ervaring die hem altijd is bijgebleven. Dan droomt hij over zijn dochtertje Grace. Tijdens zijn poging om haar tijdens een overstroming te redden sterft ze. Hij krijgt last van nachtmerries en kan niet meer slapen. Telkens weer probeert hij haar in zijn dromen te redden en telkens weer gaat ze dood. Dan komt er echt een overstroming en hij weet dat zijn droom gaat uitkomen. Hij smeekt Sandy om uit hun huis te vertrekken, maar ze weigert. Wanhopig vlucht hij tenslotte van huis weg, in de hoop dat hij dan tenminste niet de dood van zijn dochtertje op zijn geweten heeft. Hij stapt op een boot en komt terecht in de Cariben, bij het eiland St. Vincent. Daar wordt hij opgenomen in het gezin van Felix en Soma, die gevlucht zijn uit Chili en daar een nieuw leven hebben opgebouwd. Hij bouwt een bijzondere band op met hun dochtertje Naaliyah, misschien doet ze hem aan zijn eigen dochter denken.

Telkens probeert hij contact op te nemen met Sandy, maar ze neemt nooit de telefoon op en op een dag krijgt hij alle brieven die hij haar schreef ongeopend retour, met de mededeling dat hij dood voor haar is.

Dan droomt hij dat Naaliyah verdrinkt als ze volwassen is, terwijl ze op een boot het anker uitgooit en verstrikt raakt in de ankerketting. In zijn droom slaapwandelt hij terwijl hij Naaliyah probeert te redden en wordt wakker met haar enkel in zijn handen. De rest van de familie wordt ook wakker en hij wordt het huis uit gezet, want ze denken dat hij haar iets wil aandoen.

Toch blijft hij bevriend met de familie, al ziet hij Naaliyah pas weer als ze al volwassen is. Ze doet vooronderzoek voor een studie die ze wil gaan doen en gaat elke dag in een bootje de zee op om koraalmonsters te verzamelen. David smeekt haar om ermee op te houden, maar ze weigert. Hij stalkt haar elke dag, maakt telkens haar boot onklaar, gooit het betonnen ankerblok in zee, tot de dag waarop hij weet dat zijn droom gaat uitkomen. Als zij uitvaart rent hij langs de kust met haar mee. Dan ziet hij voor zijn ogen zijn droom gebeuren. Hij rent het water in, zwemt naar de boot en weet haar op het nippertje te redden.

 

Zoektocht

Daarna gaat Naaliyah insecten bestuderen in Anchorage, Alaska.

David ontdekt dat hij door zijn dromen het leven van anderen blijkbaar kan beïnvloeden en vertrekt terug naar huis om op zoek te gaan naar zijn dochter Grace, die misschien nog leeft. Na een lange en uitputtende zoektocht eindigt hij halfdood in Alaska, waar Naaliyah hem vindt en meeneemt naar haar onderzoekplek in een verafgelegen en onbewoond gebied. Daar brengen ze de lange poolwinter door. Zij met haar insecten, David met zijn sneeuwkristallen.

 

Grace

Na de winter is David eindelijk zo ver dat hij contact op durft te nemen met de ex-man van Sandy, Herman Sheeler. Wonder boven wonder klikt het tussen hen en Herman vergeeft David dat hij er met Sandy vandoor is gegaan. Het blijkt dat Sandy inmiddels is overleden, maar Grace leeft nog, is getrouwd, gescheiden en heeft een zoontje van vijf: Christopher. Herman past regelmatig op hem als Grace aan het werk is. David zoekt Grace op, maar zij wil niks van hem weten. David heeft wel stiekem contact met Christopher, op de dagen dat Herman op hem past. Weer heeft hij een voorspellende droom, waarmee hij ditmaal het leven van Herman weet te redden. Grace wordt iets toeschietelijker en hij mag nu contact met Christopher hebben, maar echte genade ontvangt hij nooit van Grace.

 

Duister

Hoewel het hoopvol is dat David uiteindelijk in staat is om, dankzij zijn duistere dromen, de levens te redden van mensen die hem lief zijn, heeft het boek toch een duistere ondertoon: al die sneeuw, kou, donkerheid en gedachten aan de onontkoombaarheid van de dood maken mij, liefhebber van zon en warmte en neigend naar depressiviteit, op zijn zachtst gezegd niet blij. Het gedeelte dat zich in de Cariben afspeelde sprak mij wat dat betreft meer aan, hoewel ook daarin de somberheid en depressiviteit overal in doorsijpelt. Het volgende citaat doet het boek m.i. dan ook volledig recht:

Toen hij als postdoctoraal student ijskristallen bestudeerde, ontdekte hij uiteindelijk de onderliggende vorm (…), die met zo’n ijzige regelmaat werd herhaald dat hij een koude rilling niet kon onderdrukken. Onder al die pracht (…) ging iets onontkoombaars schuil: kristallen konden net zo min als mensen ontsnappen aan hun interne blauwdrukken. Alles gehoorzaamde aan een star patroon, de zekerheid van de dood.

 

Titels:

De titels: About Grace en Verlossing spreken over hoop en genade. Bevroren dromen daarentegen geeft juist aan dat niet altijd alles goed komt. Dat het leven hard en meedogenloos is en dat in het leven niets zeker is, behalve de dood.

Ondanks het feit dat de eerste twee titels de gebeurtenissen in het boek beter samenvatten, past de titel Bevroren dromen m.i. toch beter bij de toon van het verhaal: donker en somber. Desondanks kan Doerr wel prachtig schrijven, wat ook de reden is dat ik het boek toch niet heb weggelegd!

Ik vermoed dat het boek voor de tweede keer is uitgegeven als gevolg van het succes van Als je het licht niet kunt zien. Dit boek is de duistere tegenhanger ervan; er is, soms bijna letterlijk, in dit verhaal weinig licht te zien. Aan de andere kant: je moet het ook willen zien: in de duisternis ontvouwt zich het prachtige Noorderlicht en als je sneeuwvlokken onder de microscoop legt onthult het licht hun prachtige patronen. Ik zou bijna willen zeggen: Als je het licht niet kunt zien in je bevroren dromen, dan kun je verlossing vinden door ze tegen het Licht te houden en zo genade ervaren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s